Kırıntılar saklıyorum.
Sakınıyorum kırıntılarımı senden.
Yüreğime sığdırmaya çalışıyorum aşkımı
Zor anlar, zor saatler çalıyor kapımı.
Kalkıp açmaya korkuyorum,
Sensizlik gibi bu zamanlarda.
Kalıcı misafirim olacak diye üzülüyorum

Sessizlik sarıveriyor sözlerimi
Sana anlatamıyorum,
Konuşamıyorum.
Nefesim kesiliyor
Gözlerim sanki görmüyor,
Alışmaya çalışıyorum.

Gözlerimden akmaya korkuyor yaşlarım.
Biliyorum ki rahatlayacak ruhum bu yaşlarla.
Ama gel gör ki korkuyorum.
İnsanların bakışları korkutuyor gönlümü.
Rüzgarlar esiyor fırtınalar beraberinde.
Ben farkına bile varmadan.
Rüzgar çoktan alıp gitmiş gözlerimden akan korkuyu.

Sarılıyorum sensiz bu kalbime
Dur! diyorum, sesini çıkarma.
Ağlama duyulmasın gözlerin,
Bilmesin ayrılıklar

Kalbim seni öyle özlüyor ki,
Sarılmak sadece sarılmak.
Yüzünde yüzümü saklamak.
Bırakmak beni sende bırakmak.
Unutmak dudaklarımı sende unutmak.

İstiyorum,
İstiyorum,
İstiyorum...........(.,Sana Hayatım.,Nefesim.,Birtanem.,Ravah'ım )

Hasret bulutları gözlerimin içinde duman duman
sis olup ağıyorum uçurumlara her gece
ayazlara, fırtınalara sarılıyorum
yaprak yaprak savruluyorum sokaklara

Her gece yıldızlarla dertleşiyorum
rüzgarlara anlatıyorum seni sevdiğimi
sulara, ırmaklara, anlatıyorum özlemlerimi
kirpiklerimden süzülen damlalar sızlatır yüreğimi
oturup ağlarım nisan yağmurları gibi.

Söyle ey rüzgarın sesi, uçurumlar saklarmı yaraları
yaprak yaprak düşüyorum hayattan işte
çözülmüşüm, dağılmışım, üşüyorum.,
ne yana dönsem,sensizlik, içimde mevsim şimdi sonbahar
ne yana dönsem yokuğundan oluşmuş uçurum yaraları
şimdi sensiz,başımda gönlümde eser,sevdan rüzgar ..,                              

                                              (Hayatıma,Nefesime., Birtanem Sana.,)

Pardon! Acaba sizi sevebilir miyim?

Neden?

Neden olacak, korkuyorum!

Korkuyor musun?

Evet ya, korkuyorum.
Çünkü seni seversem hemen huyun suyun değişecek.
Sende sevdiğim şeyler farklılaşacak.
Şımaracaksın. Beğenmez olacaksın artık beni.
Çünkü ben artık muhtaç olmuş olacağım sana, senin gözünde.
Öyle değil mi? Bilmez misin?
Muhtaç olmak acizliktir.
Simdi seni sevdiğim için cezalandıracaksın beni biliyorum!
Hor göreceksin. Bekleteceksin. Aramayacaksın.
Menfaatlerin ön plana çıkacak.
Şayet menfaatlerini de sevmezsem beni sileceksin.
Yalan mı? Sileceksin işte!
Sonra her gün benden azar azar uzaklaştığını seyredip kahrolacağım.
Yahu ben bir sevenim. Yani seni sevgimle onurlandırmış bir insan.
Dünyayı ayakta tutacak insan kudretinin adıdır Sevgi...
Simdi ben sevdim diye, bu kudrete ve cesarete sahip oldum diye sen beni nasil ve ne hakla cezalandirabilirsin?
Aklım almıyor. Zeka seviyem de. insanlığım da. Yüreğim de.
Yok! "Seni seviyorum" cümlesini çok sarf etme eskir!
Yok! Herkese "seni seviyorum" deme, sadece aşık olunca kullan!
Yok! "Seni seviyorum" demeden önce bin bir hokkabazlık yap ve şirin görün ki sevdiğin sevildiği için kendini dev aynasında görmesin, onu inlet, surundur, aklini başına getirt, mahvet!

Neden?

Çünkü, bu makbul..
Kaç....sevsen de sevmesen de kaç!

Neden?

Çünkü kaçan kovalanır aptal! Kaçan kovalanır...
İyi de, neden sevdiğim için kaçıyorum ki? Ben kaçacak ne yaptım?
Kaçarak daha mı makbul olacağım? Kaçarsam daha mı kıymetim anlaşılacak?
Sevmek utanç verici bir şey mi ki kaçmam gerek?!
Anlayamıyorum...
Oysa ben zaten sevdiğimi severek devleştirmişimdir.
Onun dev aynasında kendisini yeniden devleştirmesine ne gerek var ki?
Bir görebilse benim gözlerimle kendini, eminim kıskanacaktır bendeki kendisini...
Yok ama yok!
Bilmez sevgililer sevilmenin eşsizliğini, bilmez...
Ondandır bol keseden sevgiyi böyle tüketişleri...
Ben hiç şımarmayan, değişmeyen, yozlaşmayan, uçup gitmeyen, tükenmeyen sevgi görmedim.
Korkuyorum. Hep sevdiğim için cezalandırıldım.
Artık "seni seviyorum" derken bana tuhaf tuhaf bakmayacak varlıkları daha çok sevmeye niyetliyim.
Bir çiçek gibi... Bir hayvan gibi... Bir dağ manzarası gibi...
Bir su damlacığı gibi...
Çünkü hepsinin insanlarda var olan bir büyük silahtan arındırılmışlığı var.
Yani dilleri yok, dilleri! Konuşamazlar, sadece dinlerler...
Sevginizi anlayarak hissederek dinlerler.
Onlara "Pardon! Acaba sizi sevebilir miyim? " demeniz gerekmez.
Direkt söylersiniz sevginizi hesapsızca, umarsızca...
Saymadan...

Ve sevgimi ifade edecek her türlü çılgınlığı hesapsızca yapmak istiyorum..
Gurur denilen sözcüğü sözlüklerden çıkartmak, sevdiğim için sevilerek ödüllendirilmek istiyorum...

 Bu yazı alıntıdır. Bir yerde rastlayıp arşivime atmış idim sizinle paylaşmak istedim.

Kasabanin birinde bir papaz ve onun iki tane papagani varmis. Papaganlar da papaz gibi oldukca inancli ve dindarlarmis.
Sabah aksam kafeslerinde oturup incil okuyup dua ederlermis.
Papazin cemaatinden bir kadinin da 2 tane disi papagani varmis.
Papazin erkek papaganlari ne kadar ahlakliysa, kadinin disi papaganlari da o kadar ahlaksizmis.
Eve gelen misafirlerin onunde 'erkek istiyozzz!' diye bagirirlarmis.
Kadin sonunda dayanamamis ve papaza akil danismaya gitmis. Papaz da:
-Sen getir onlari bana benim papaganlarin kafesine koyalim da ahlak ogrensinler biraz, demis.
Kadin da almis papaganlari getirmis papazin evine. Daha kafese girer girmez disi papaganlaradan birisi:
-Hey yakisikli, iki tane ucuz *ahişe ister misiniz kafesinizde, diye sormus.
Erkek papaganlardan biri otekine donup soyle dem
-Oğlum bütün dualarimiz kabul oldu lan sonunda...

Ey Yaradanım,,

dünya sevgiyle gelin misali süslenip bezensiz,cennetler baktıkça yeryüzüne sevinçten imrensin......